Μιλήσαμε για τη σημασία της επικοινωνίας χωρίς φωνή, για τη δύναμη που έχουν τα χέρια όταν γίνονται λέξεις, και για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τη νοηματική για να ακουστεί η ψυχή τους. Με ευαισθησία και δημιουργικότητα, οι μαθητές μας έγραψαν τα δικά τους μηνύματα ενσυναίσθησης και αποδοχής, προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσουν και την υπόλοιπη σχολική κοινότητα.
Η δράση αυτή δεν θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς την προτροπή και στήριξη του Διευθυντή μας, ο οποίος μας ενθαρρύνει διαρκώς να ανοίγουμε νέους δρόμους κατανόησης, συμμετοχής και σεβασμού.
Γιατί κάθε γλώσσα είναι πολύτιμη — και η νοηματική, πιο “ηχηρή” από ποτέ!!!
