Η σχετική ανάρτηση του.
Η υποκρισία έχει όρια. Είναι πραγματικά απίστευτο να εμφανίζονται σήμερα ως «υπερασπιστές» της Μυκόνου οι ίδιοι άνθρωποι που επί χρόνια καταρράκωναν την εικόνα του νησιού, περιγράφοντάς το στα πανελλαδικά κανάλια ως «Κολομβία», τόπο ανομίας και αυθαιρεσίας, μόνο και μόνο για να κερδίσουν μικροπολιτικά οφέλη ενόψει των δημοτικών εκλογών του 2023, αδιαφορώντας για τη τεράστια ζημιά που προξενούσαν στην ίδια τη Μύκονο.
Είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να μιλούν. Δεν γίνεται αυτοί που δυσφήμισαν το νησί να παριστάνουν σήμερα τους «σωτήρες». Τώρα απλώς κλαίνε πάνω στο χυμένο γάλα που οι ίδιοι έχυσαν.
Για δύο ολόκληρα χρόνια πριν τις εκλογές, ο κ. Βερώνης δυσφημούσε τη Μύκονο με κάθε τρόπο, για τις υποδομές, για την καθημερινότητα, για την εικόνα του νησιού. Όχι από ενδιαφέρον, αλλά για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Μετά τις εκλογές; Ξαφνικά σιωπή. Δεν άλλαξε η Μύκονος· άλλαξε η πολιτική του σκοπιμότητα. Και αυτό δεν είναι αγάπη για τον τόπο — είναι πελατειακή διαχείριση της εξουσίας, χωρίς ουσία και χωρίς σχέδιο για τη Μύκονο.
Και το πιο παράδοξο; Ο ίδιος ο κ. Βερώνης συνεχίζει μέχρι σήμερα να παρουσιάζει τη Μύκονο με τον ίδιο τρόπο που τη δυσφημούσε προεκλογικά.
Ακόμη και στη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου δήλωσε ότι «οι υποδομές του νησιού δεν αρκούν ούτε καν για τους κατοίκους τον χειμώνα». Με ποιον ακριβώς τρόπο υποτίθεται ότι “υπερασπίζεται” τη Μύκονο, όταν εξακολουθεί να την εμφανίζει ως νησί χωρίς βασικές υποδομές;
Οι πραγματικές μάχες για τη Μύκονο δίνονται αλλού:
— Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, απέναντι στις μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις που σήμερα η Δημοτική Αρχή σπεύδει να υπερψηφίσει, αφού πρώτα κορόιδεψε προεκλογικά τους πολίτες.
— Στο χωροταξικό που εγκαταλείφθηκε, αφήνοντας τους Μυκονιάτες εκτεθειμένους και ανυπεράσπιστους.
— Στη διεθνή εκπροσώπηση του νησιού, την οποία η σημερινή Αρχή έχει υποτιμήσει.
— Ακόμη και στη πρόσφατη ετήσια Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη, όπου ο Δήμος Μυκόνου ήταν απών. Η φωνή του νησιού δεν ακούστηκε.
Την ίδια στιγμή, στη Μύκονο επικρατεί ανομία σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης. Όχι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μια συνολική κατάσταση χάους, με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής. Αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο κι αν ποσπαθούν να την κρύψουν πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα και ατελείωτες αναθέσεις σε ομάδες επικοινωνιολόγων.
Εμείς, αντίθετα, δουλεύαμε και συνεχίζουμε με σοβαρότητα και θεσμική συνέπεια. Και όσο κι αν προσπαθείτε να αντιστρέψετε την πραγματικότητα, η αλήθεια είναι μία: είστε οι τελευταίοι που μπορούν να κάνουν μάθημα ευθύνης στους Μυκονιάτες.
Βρίσκεστε στο πιο αδύναμο σημείο της θητείας σας, σε μια κατάσταση πανικού που σας οδηγεί να αλλάζετε διαρκώς την κουβέντα, αποφεύγοντας τα πραγματικά προβλήματα του νησιού.
Αναρωτιόμαστε, όμως: γιατί ο κ. Βερώνης επιμένει σε μια τόσο μονομερή και επιλεκτική κριτική, όταν σε επαναλαμβανόμενα Δημοτικά Συμβούλια απουσιάζει ολόκληρη η παράταξη της ελάσσονος μειοψηφίας, ενώ η δική μου συγκεκριμένη απουσία —που ήταν πλήρως δικαιολογημένη— μετατρέπεται ξαφνικά σε πεδίο στοχοποίησης; Γιατί αυτή η επιλεκτικότητα; Γιατί αυτή η εμμονή;
Όσον αφορά την «απουσία» μου, ας μιλήσουν αφού πρώτα ελέγξουν την επίσημη αλληλογραφία του Δημοτικού Συμβουλίου. Τους είχα ενημερώσει από το πρωί με σαφή τρόπο, και προφορικά και εγγράφως κατά την έναρξη της συνεδρίασης. Ας μην παριστάνουν, λοιπόν, ότι «δεν γνώριζαν». Επισυνάπτεται και το σχετικό mail που το αποδεικνύει.
Και τέλος, αυτό που θα έπρεπε πραγματικά να σας απασχολεί, κ. Βερώνη, δεν είναι τι κάνει η αντιπολίτευση, αλλά γιατί συμβαίνουν όλα αυτά τα γεγονότα που δυσφημίζουν τη Μύκονο. Αυτά πρέπει να συζητά το Δημοτικό Συμβούλιο, σοβαρά, επανειλημμένα και με στρατηγική. Γιατί λύσεις υπάρχουν. Φαντάσματα όχι.
Και μια απλή ερώτηση:
Πριν λίγες ημέρες, σε δημοσίευμα τοπικού μέσου, δηλώσατε: «Στις άδικες επιθέσεις για το νησί μας, εμείς στη Μύκονο απαντάμε με ΕΡΓΟ», παρουσιάζοντας ως “απάντηση” την κολυμβητική δεξαμενή. Νομίσαμε λοιπόν ότι αυτή ήταν η απάντηση του Δήμου στον Πρωθυπουργό.
Άλλαξε κάτι από τότε;
Γιατί η Μύκονος εξακολουθεί να δυσφημίζεται, τα προβλήματα παραμένουν, η ανομία επεκτείνεται και η εικόνα του νησιού συνεχίζει να επιδεινώνεται;
Οι εντυπώσεις μπορεί να αλλάζουν για μια μέρα, η πραγματικότητα όμως δεν αλλάζει με μακέτες.
