Με επίκεντρο την κυκλαδίτικη πρώτη ύλη και μια σπάνια εποχική χλόη, τις αλεντρίδες, κινήθηκε η τελευταία συνάντηση της Λέσχης Γαστρονομίας Μυκόνου, που έδωσε γεύση παράδοσης αλλά και μια πιο σύγχρονη, «πειραγμένη» ανάγνωση της τοπικής κουζίνας.
Στην κουζίνα της Λέσχης συνεργάστηκαν η Ειρήνη Ζουγανέλη, ο Παναγιώτης Μενάρδος και η Ρένα Χανιώτη, ενώ ξεχωριστή ήταν η συμβολή της Αλεξίας Γκανάτσιου, η οποία παρουσίασε συλλογή άγριων χόρτων της εποχής και έφερε στο τραπέζι τη γνώση του πεδίου. Το μενού «πάτησε» στην παράδοση, αλλά δεν έμεινε εκεί. Στόχος ήταν να δείξει πώς ένα υλικό που συνδέεται με την καθημερινότητα του νησιού μπορεί να σταθεί και σε πιο δημιουργικές εκδοχές.
Στα πιάτα που παρουσιάστηκαν πρωταγωνίστησαν οι αλεντρίδες σε διαφορετικές μορφές, από τσιγαριστές με ξινότυρο Μυκόνου και χορτοπιτάκια με μυρωδικά, μέχρι ομελέτα, σκορδαλιά, αλλά και συνδυασμούς με ρεβύθια και μυρωδικά. Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και το φρικασέ αλεντρίδας με μανιτάρια, δείχνοντας ότι η τοπική πρώτη ύλη μπορεί να «κουμπώσει» σε πιο σύνθετες εκτελέσεις, χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα της.
Η εκδήλωση δεν έμεινε μόνο στο μαγείρεμα. Έγινε και αναφορά στη διαδρομή από την άγρια συλλογή προς την καλλιέργεια, με ενημέρωση για προσπάθειες που έχουν στοχεύσει στο να «τιθασεύσουν» το χόρτο, ανοίγοντας προοπτική για σταθερότερη διαθεσιμότητα και αξιοποίηση. Το μήνυμα ήταν καθαρό. Η γαστρονομία δεν είναι μόνο γεύση, είναι και γνώση, παραγωγή και βιωσιμότητα του προϊόντος.
Η Λέσχη, μέσα από τέτοιες δράσεις, επιχειρεί να κρατήσει ζωντανό το νήμα της μυκονιάτικης κουζίνας, να το μεταφέρει σε νέο κοινό και να το συνδέσει με πρακτικές λύσεις για την τοπική πρώτη ύλη, από το χωράφι μέχρι το πιάτο.
