Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Σύρου (1ο ΤΜΗΜΑ) εξέδωσε την Α288/2024 με την οποία ΑΚΥΡΩΣΕ τα πρόστιμα που επέβαλε η αστυνομία Μυκόνου σε επιχειρήσεις ΤΡΑΝΣΦΕΡ σε μία από τις δεκάδες προσφυγές που συνέταξε και κατέθεσε η Δικηγορική Εταιρία “ΑΓΑΠΗΝΟΣ” που διατηρεί γραφεία και στην Μύκονο.
Το θεμα αφορά εκατοντάδες νόμιμες επιχειρήσεις “τράνσφερ” που παρά τις άδειες και τις διατυπώσεις και τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας που προσφέρουν αντιμετωπίστηκαν ως παράνομες από την αστυνομία με την στρεβλή αιτιολογία ότι δεν επιτρέπεται δήθεν ο τόπος παραλαβής και προορισμού να είναι διαφορετικός(!) ζήτημα που έλυσε ΥΠΕΡ των προσφεύγοντων η κάτωθι απόφαση ως εξής:
“ο ισχυρισμός του καθ’ ου ότι η απλή μετάβαση από τόπο σε τόπο δεν εμπίπτει, στο εννοιολογικό περιεχόμενο της ολικής εκμίσθωσης Ε.Ι.Χ. οχήματος, αλλά συνιστά, ανεξαρτήτως της καταχώρησης των στοιχείων της οικείας σύμβασης στο ψηφιακό Μητρώο του αρμόδιου Υπουργείου πριν από την έναρξη της μίσθωσης, μεταφορικό έργο, το οποίο έχει ανατεθεί σε Ε.Δ.Χ. οχήματα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την συνδυαστική και τελεολογική ερμηνεία του πλέγματος των διατάξεων που παρατέθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, δεν συνάγεται ότι τίθεται περιορισμός ως προς την επιλογή του τόπου προορισμού από τους επιβάτες του εκμισθωμένου οχήματος, η οποία εναπόκειται στη διακριτική τους ευχέρεια, και δ) ο διαφορετικός τελικός προορισμός ορισμένων εκ των επιβατών, οι οποίοι, ωστόσο, επιβιβάστηκαν από κοινό σημείο αφετηρίας στο εκμισθωμένο όχημα, δεν συνιστά υποκλοπή μεταφορικού έργου, το Δικαστήριο κρίνει ότι συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την παροχή μεταφορικού έργου επιβατών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην περίπτωση 1 της υποπαραγράφου Η.2 της παραγράφου Η του άρθρου πρώτου του ν.4093/2013, και ως εκ τούτου, δεν στοιχειοθετείται η παράβαση του άρθρου 18 του ν. 1903/1990, απορριπτομένων ως αβασίμων όσων περί του αντιθέτου προβάλλονται με την προμνησθείσα έκθεση απόψεων του καθ’ ου Ελληνικού Δημοσίου.”
